Barcelona şarabı, yemek yediği gibi içer: tören olmadan, kadeh kadeh, iyi bir peynir ve konserve balık eşliğinde. Düşük müdahaleli barlardan oluşan bir kuşak şehri doğal şarabın referans noktası yaptı; ama asıl keyif, şişenin yalnızca salonun bir parçası olduğu mum ışığındaki tabernadadır.
Katalonya iki bin yıldır şarap yapıyor; ama Barcelona'nın bugün onu içme biçimi meydan okurcasına gayrı resmidir. Ölçüt, tezgâhta bir kadeh, bir peynir ve şarküteri tabağı ve trophy etiketler yerine küçük, düşük müdahaleli üreticilere yönelen bir listedir. Buradaki doğal şarap hareketi bir poz değildir; şehrin zaten nasıl yediğinin mantıksal uzantısıdır.
El Born'daki Can Cisa şarap dükkânından girilen Bar Brutal sancaktardır: minimum müdahaleli şişeler, keskin küçük tabaklar, açıkça sangria karşıtı bir tutum ve ciddi anlamda iyi bardaklar. Gràcia'da Bar Salvatge, fıçıdan dönüşümlü sekiz şarabın yanı sıra biyodinamik üreticilerden oluşan derin bir liste sunar; peynir, şarküteri ve iyi ekmek içkiyi yere bağlar, çabuk dolan küçük bir terası vardır.
Taberna formatı trendden daha derine iner. Sant Antoni'deki Els Sortidors del Parlament, küçük bir kapıdan, ters çevrilmiş fıçılar ve şarap duvarlarıyla dolu büyük, mum ışıklı bir salona açılır; listesi kuzey Katalan üreticilerine adil fiyatlarla yönelir, konserve deniz ürünleri ve şarküteri tabaklarıyla eşleşir; turist gösterisi olmayan, uzun bir öğle ya da geç akşam salonudur. Picasso Müzesi yakınındaki Bar del Pla, modern dokunuşlu Katalan tapaslarını biyodinamik, organik ve fıçı şaraplarını kapsayan yüz kadar şişeyle eşleştirir.
Eski mahallelerdeki iki salon, şarapla atmosferin ayrılmaz olduğunu kanıtlar. Gòtic'in turist ızgarasının hemen dışındaki Onofre Vins; aynı anda şarap dükkânı, şarküteri ve restorandır; otlu morina carpaccio'sunu ve özgün peynir tabaklarını uygun fiyatlı İspanyol şişelerle çerçeveler. Poblenou'da Can Recasens, özgün çinileriyle 1906 tarihli eski bir kasap dükkânına yerleşmiştir; mum ışığında Katalan peyniri, embotits ve torrades servis eden, gayrı resmi bir galeri işlevi de gören bir oda labirentidir.
Bir de yelpazenin miras ucu var; burada şarap barı, doğal sözcüğünden bir yüzyıl önce gelir. Carrer de Montcada'da 1929'dan beri çinili ve ayakta-içilen El Xampanyet, ev cava'sını marine edilmiş hamsilerle sunar; yoğun saatlerde turistik, ama yerlilerin hâlâ savunduğu gerçek bir miras barı. Barcelona'nın şarap kültürünün, hareket ona bir ad vermeden çok önce de daima gayrı resmi, daima yenilebilir olduğunun kanıtıdır.
Şehrin içtiği gibi için: barın önerdiği bir şişe söyleyin, ona uygun bir tabak kurun ve salon etrafınızda değişecek kadar uzun kalın. Etiket, eşlik eden insanlardan ve peynirden daha az önemlidir. Barcelona'nın şarap dersi budur ve puanlarla hiçbir ilgisi yoktur.
