Buvette ile benzer mekânlar

1919 Place des Ternes brasserie'si, Laura Gonzalez iç tasarımı, üç kez MOF écailler.

Bertrand Grébaut'nun 11ème neo-bistrosu, 2011'de Paris'in çekim merkezini doğuya kaydırdı.

Palais-Royal üzerindeki triplekste Anglofon yürütücü tadım menüsü; merkez Paris'in sessiz neo-bistro standardı.

Carrefour de l'Odéon'da Paris bistronomi başkenti.

Eric Trochon'un rue de Seine'deki endüstriyel bistronomisi.

Saint-Sulpice ile Lüksemburg arasındaki minik bistro, Fooding ödüllü.

Septime'in rezervasyonsuz deniz ürünü kardeşi, rue de Charonne'da günlük av küçük tabakları.

Levha kardeşlerin Fransız-Filipin neo-bistrosu, rue Saint-Maur'da elle boyanmış tavan altında.

Belle Époque çiniler, kukla boyu mutfak, neo-bistro pişirme, Cirque d'Hiver'in karşısında.

Brezilya asador'u, Lucas Baur de Campos'un 11ème'deki açık ateşli salonu, Le Fooding ve Infatuation kültü.

Rue Pasquier'de Anadolu ev mutfağı; Madeleine'in, İstanbullu okurun gerçekten tanıyacağı odası.

Gregory Marchand grubunun rezervasyonsuz rue du Nil tezgâhı, natürel şarap ve küçük tabaklar.

Bertrand Larcher'in orijinal Paris crêperie'si, Bordier tereyağı, Breton elma şarabı, Tokyo terbiyeli disiplin.

Christian Constant'ın rue Saint-Dominique'teki dökme demir tencere kantini.

Yarı punk, yarı titiz, 11ème'i 2011'de yeniden yazan natural-wine küçük tabaklı bistro.

Ledru-Rollin'de 1902 Art Nouveau brasserie'si, Mucha freskleri, tescilli iç mekân, dürüst pişirme.

Canal Saint-Martin'in naturel şarap kurumu, 400 referans, tabaklar şişelerin arkasındaki mutfaktan.

Charles Compagnon'un açık-mutfaklı neo-bistrosu, Asya esintili pişirim, rezervasyonsuz, gün boyu açık.

Franck Baranger'ın bistronomi referansı, Pigalle arka sokağında bir Bib Gourmand.

Big Mamma'nın Pigalle cam çatısı altında dört katlı Floransa tiyatrosu.