Pink Mamma ile benzer mekânlar

Mourad Mazouz'un 1990'dan bu yana süren Marais Mağrip kurumu; 17. yüzyıl kirişlerinin altında tajin ve pastilla.

Eski Jean-Paul Gaultier butiğinde açılan İtalyan trattoria; Le Fooding 'En İyi Dekor' 2017 ödülü, hâlâ kıpır kıpır salon.

19. yüzyıl Passage des Panoramas'ında İtalyan bistrattoria; Simone Tondo'nun Michelin yıldızlı odası.

Belle Époque çiniler, kukla boyu mutfak, neo-bistro pişirme, Cirque d'Hiver'in karşısında.

Marais'de Kore mangalı; şef Sunghak Han'ın masa üstü ızgarası, helal seçenek ve Michelin Rehberi listesi.

Stéphane Jégo'nun 2004'ten bu yana süren Bask-Breton bistronomisi; tek başına bir hac yolu yaratan riz au lait.

Brezilya asador'u, Lucas Baur de Campos'un 11ème'deki açık ateşli salonu, Le Fooding ve Infatuation kültü.

Simone Zanoni'nin George V'teki Akdeniz-İtalyan tek Michelin'i, degüstasyon menüsüne saray alternatifi.

Franck Baranger'ın bistronomi referansı, Pigalle arka sokağında bir Bib Gourmand.

Jody Williams'ın gün boyu gastrothèque'i, SoPi'nin asla tonsuz hissetmeyen salonu.

19. yüzyıl işçi sınıfı yemeğini haritaya geri koyan XXL bouillon.

Mum ışıklı 9e yemek salonu; şef Lucie Boursier-Mougenot ile yeniden doğdu.

Paris'te Michelin yıldızı kazanan ilk İtalyan; 600 şişelik şarap listesi, kırk yıl sonra hâlâ ayakta.

Bertrand Grébaut'nun 11ème neo-bistrosu, 2011'de Paris'in çekim merkezini doğuya kaydırdı.

Greg Marchand'ın 2009'da neo-bistro şablonunu yeniden yazan 2e bistrosu.

Pavillon Ledoyen'de Alléno'nun bir Michelin yıldızlı tezgâh formatı, aynı hafta gerçekçi rezervasyon.

Paul Pairet'in Crillon'daki ızgara ve rotisserie brasserie'si, şık Fransız ateş mutfağı salonu.

Palais-Royal üzerindeki triplekste Anglofon yürütücü tadım menüsü; merkez Paris'in sessiz neo-bistro standardı.

Adeline Grattard'ın bistro reenkarnasyonu, Yam'Tcha proper kapandıktan sonra Fransız-Kanton mutfağı.

Tuileries terası Louvre'un eteklerinde Akdeniz mutfağı.