Editoryal
Selanik için yemek kültürü, semtler ve mekânlar üzerine ayrıntılı rehberler, yerel bakış açıları ve yazılar.
Atina'da basın, adalarda kartpostal var; ama mutfak Selânik'te. Mültecilerin ve tüccarların kurduğu bu şehirde meze bir dil, öğle yemeği ise yapılmaya değer bir tartışma.
Hikayeyi oku Bir asır önce, bir milyondan fazla Rum, ellerinde yalnızca yemeklerini taşıyarak Selânik'e geldi. Biberler, kimyon, sucuklu köfte — şehrin lezzeti, kelimenin tam anlamıyla, yuvaya dönüşmüş bir sürgünün tadıdır.
Hikayeyi oku
Modiano pazarının demir-cam revakları ile Kapani'nin açık tezgâhları arasında Selânik, ulusal dinini mükemmelleştirdi: bir kadeh ouzo, bir tabak küçük şeyler ve bitmeyi reddeden bir öğleden sonra.
Hikayeyi oku 1917'nin büyük yangını eski surlarda durdu; böylece yukarı şehir, Osmanlı sokaklarını, ahşap evlerini ve meyhanelerini korudu. Surları geçip yukarı çıkın; yangının ve modernliğin hiç ulaşamadığı Selânik'i bulursunuz.
Hikayeyi oku
Selânik yavaş ve ciddi uyanır: makasla kesilen katmerli bir bougatsa, bir kokteyl gibi kurulan freddo bir kahve ve özür dilemeyecek kadar iyi, şerbete batırılmış bir trigono. Kuzeyin sabahı bir disiplindir.
Hikayeyi oku
Atina'ya ya da Londra'ya gidebilecek bir kuşak aşçı ve barmen, evde kalıp daha iyi bir şey kurdu. Sıfır atık Yunan mutfaklarından ülkenin en iyi kokteyl barlarından birine kadar, Selânik'in gecesi sessizce dünya standartlarına ulaştı.
Hikayeyi oku