Στέκια παρόμοια με το Λουκουμάδες

Izakaya στην Κηφισιά, πάγκος yakitori, ψημένο στα κάρβουνα, ένα αστέρι Michelin.

Λαϊκό κελάρι από το 1887, μεσημεριανό στη Δημοτική Αγορά, χωρίς ταμπέλες, δύο πόρτες, η πιο πεισματικά ίδια σάλα της πόλης.

Πάγκος σουβλακιού στην Πλάκα από το 1946, έξι σκαμπό, καρβουνιάρικο, η κανονική πίτα.

Λαϊκή σάλα χοιρινής μπριζόλας από το 1955, Ευριπίδου, ένα πιάτο, ο θεσμός.

Food hall και ξενοδοχείο όλης της ημέρας στη Μητροπόλεως, αγορά παραγωγών, αρτοποιείο ημέρας, σύγχρονος πάγκος ελληνικής κουζίνας.

Ταράτσα Στέγης Ωνάση, η σύγχρονη ελληνική κουζίνα του Τάσου Μαντή με αστέρι Michelin.

Συλλογικότητα πέντε σεφ στο Παγκράτι, σύγχρονη ελληνική, Bib Gourmand, η πιο κρατημένη Τρίτη της πόλης.

Μεζεδοπωλείο στο Παγκράτι, η πιο κρατημένη Bib Gourmand μικρή σάλα μικρών πιάτων της πόλης.

Ταβέρνα στο Ψυρρή, περιφερειακή ελληνική κουζίνα, Bib Gourmand, το μητρώο της μάνας γίνεται επίσημο.

Ταβέρνα στο Παγκράτι από το 1926, βαρελίσια ρετσίνα, χάρτινα τραπεζομάντηλα, ο θεσμός.

Παντοπωλείο-εστιατόριο στο Ψυρρή, ο κανόνας των προσφύγων της Σμύρνης, η ξαδέρφη κουζίνα που η Ισταμπούλ έχασε το 1922.

Ταβέρνα στην άνω Πλάκα από το 1927, αυλή, καρβουνιάρικο, ο αθηναϊκός θεσμός πάνω από τη τουριστική ζώνη.

Η σάλα θαλασσινών του Λευτέρη Λαζάρου στο Μικρολίμανο του Πειραιά, αστέρι Michelin, το κανονικό δείπνο ψαριού της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Ψαροσάλα στις βραχώδεις ακτές της Βουλιαγμένης, καλοκαιρινό μεσημεριανό της Αθηναϊκής Ριβιέρας, θέα βραχώδους κόλπου.

Αδελφή σάλα Nobu στο Astir Palace της Βουλιαγμένης, ο κανόνας Nobu στο ελληνομεσογειακό μητρώο, τοποθεσία Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Ανερχόμενη σάλα μικρών πιάτων στο Κουκάκι, σύγχρονη ελληνική, πλευρά Ακρόπολης, το άγκιστρο Κουκακίου του κεφαλαίου.