Londra Restoran

Lexington Street'te 18. yüzyıl konağı, her gün el yazısıyla yazılan menü, eski Soho'nun son romantik salonu.

Jacob Kenedy'nin Archer Street'teki bölge bölge İtalyan tezgâhı, her tabağın yanında geldiği vilayet yazılı, on sekiz yıllık adres.

Tomos Parry'nin Bask ızgarası amiral gemisi, odun ateşinde bütün kalkan, Doğu Londra mutfağını yeniden tanımlayan salon.

Blue Mountain School içinde 15 kişilik Michelin yıldızlı tadım odası, başlık yalnızca pişirmedir.

Notting Hill'in Michelin yıldızlı semt brasserie'si, odun ateşli ızgara, 2026'da yıldızını korudu

Dirik ailesinin 1994'ten beri ocakbaşısı, İstanbullu'nun Londralı Türkleri götürdüğü klasik adres.

Sam ve Sam Clark'ın Exmouth Market'teki Mağrip salonu, 1997'nin dönüm noktası, Londra'ya İspanyol ve Kuzey Afrika mutfağını öğreten oda.

Tomos Parry'nin Beak Street'teki Michelin yıldızlı odun ateşi salonu, Brat'in Soho'da kendine güvenle taşındığı Bask hattı.

Jeremy Lee'nin neon tabelalı Dean Street salonu, 2026'da yüzüncü yılına giren Soho kurumunun adresi.

Rainer Becker'ın 2004'teki orijinal robatayaki'si, Roka'nın türediği Charlotte Street tezgâhı, bodrumda Shochu Lounge.

The Cut'ın rezervasyonsuz gastropub'ı, National Theatre öncesi Waterloo'nun yediği yer

Hauser & Wirth'in yeniden yorumladığı Mayfair pub'ı, Phyllida Barlow tavanı altında pazar rostosu

Londra'nın en uzun süreli Michelin yıldızlı pub'ı, Fulham arka sokakları, av eti ve yabani malzeme

Piccadilly'nin grand café'si, sabah kahvaltısından akşam yemeğine Viyana-Paris brasserie'si

P. Franco'nun 107 Lower Clapton'daki halefi, arkasında ısıtma plakası olan 25 koltuklu bir şarap dükkânı, şef rezidansları korundu.

Keith McNally'nin Russell Street brasserie'si, SoHo Manhattan orijinalinin Covent Garden'a aktarımı, on iki yılı geride bıraktı.

Sam ve Eddie Hart'ın taşınmış orijinal yürüyerek-girilen tapas tezgâhı, Londra'nın bu formatı öğrendiği İspanyol bar.

Adriana Cavita'nın Marylebone Meksikalısı, cömert, bölgesel, süssüz

Henrietta Street'te Kitty Fisher's ekibinden modern İngiliz salonu, kulüp havası, mum ışığı, opera akşamı için güvenli.

Boundary Street'in Bombay İrani kafesi, Londralıların kahvaltıda kuyruğa girdiği bacon naan roll

Green Lanes'in zirvedeki Güneydoğu Anadolu ocakbaşısı, kuzu pirzola Anadolu standardı.

Coal Drops Yard oturmalı taqueria, dikey şişte al pastor, rebrand edilmiş Casa Pastor.

Beyrut'tan Mireille Hayek, Harrods'un içinde, Em Sherif Beyrut'un standardını SW1'e taşıyan cilalı Lübnan sabit menü salonu.

Yavuz ailesinin 1999'dan beri Green Lanes amiral gemisi, Londra Türk yemeğinin parlak ana akımı.

St Martin's Court'un 1890'lardan kalma deniz mahsulleri kurumu, Theatreland'in perde-öncesi Dover dilbalığı

Ben Chapman'ın Brewer Street tezgâhı, odun ve çömlek üzerinde Tay ızgarası, rezervasyon yok, Bib Gourmand'ın argümanı.

1944'ten beri fıstık yeşili Soho şarküterisi, günlük kullanım için makarna

Ali Dirik'in 1990'dan beri Arcola Street'teki orijinal ocakbaşısı, kendi içkini getir, yalnızca rezervasyonsuz, dokunulmamış.

Sam ve Sam Clark'ın Moro'ya kardeş tapas barı, aynı sıranın sekiz metre ötesinde, aynı mutfağın küçük tabaklı versiyonu.

Greek Street'teki büyük kız kardeş, 2020'de eski Gay Hussar odasında, gerçek bir mutfakla.

Paddington Street'te modern Yunan, Atina'nın iki yıldızlı Funky Gourmet'sinin kardeş salonu ve W1'in en ölçülü Yunan mutfağı.

David Carter'ın odun-meşe ızgaralı tütsülemesi, bölümün gerçekten geri döndüğü Pazar bristek öğle yemeği.

Biber, ot ve gerçek bir agresiflikle Kuzey Tay mutfağı, Spitalfields

Yedi sandalye, tek şef, Edomae disiplini, Londra'nın en zor rezervasyonu

Tom Conran'ın 1995 gastropub'ı, Guinness, istiridye ve Notting Hill türünü başlatan üst kat yemek salonu

1952'den beri Mayfair ara sokak chophouse'u, beef Wellington ve sığır-böbrek turtası