Brutos ile benzer mekânlar

Bertrand Grébaut'nun 11ème neo-bistrosu, 2011'de Paris'in çekim merkezini doğuya kaydırdı.

Septime'in rezervasyonsuz deniz ürünü kardeşi, rue de Charonne'da günlük av küçük tabakları.

Levha kardeşlerin Fransız-Filipin neo-bistrosu, rue Saint-Maur'da elle boyanmış tavan altında.

Belle Époque çiniler, kukla boyu mutfak, neo-bistro pişirme, Cirque d'Hiver'in karşısında.

Palais-Royal üzerindeki triplekste Anglofon yürütücü tadım menüsü; merkez Paris'in sessiz neo-bistro standardı.

Açık ateşli Marais bistrosu; côte de bœuf, salonun önünde odun ocağında pişiyor.

Carrefour de l'Odéon'da Paris bistronomi başkenti.

Eric Trochon'un rue de Seine'deki endüstriyel bistronomisi.

Saint-Sulpice ile Lüksemburg arasındaki minik bistro, Fooding ödüllü.

Jody Williams'ın gün boyu gastrothèque'i, SoPi'nin asla tonsuz hissetmeyen salonu.

Rue Pasquier'de Anadolu ev mutfağı; Madeleine'in, İstanbullu okurun gerçekten tanıyacağı odası.

Yarı punk, yarı titiz, 11ème'i 2011'de yeniden yazan natural-wine küçük tabaklı bistro.

Marais'de Kore mangalı; şef Sunghak Han'ın masa üstü ızgarası, helal seçenek ve Michelin Rehberi listesi.

Mourad Mazouz'un 1990'dan bu yana süren Marais Mağrip kurumu; 17. yüzyıl kirişlerinin altında tajin ve pastilla.

Stéphane Jégo'nun 2004'ten bu yana süren Bask-Breton bistronomisi; tek başına bir hac yolu yaratan riz au lait.

Eski Jean-Paul Gaultier butiğinde açılan İtalyan trattoria; Le Fooding 'En İyi Dekor' 2017 ödülü, hâlâ kıpır kıpır salon.

Big Mamma'nın Pigalle cam çatısı altında dört katlı Floransa tiyatrosu.

Julio Guerrero'nun rue Lacharrière'deki neo-taquería'sı, Mexico-City standardı, natürel şarap, Le Fooding bağı.

Gregory Marchand grubunun rezervasyonsuz rue du Nil tezgâhı, natürel şarap ve küçük tabaklar.

Cyril Lignac'ın tarihi anıt bistrosu, 1894 çinko ve mozaik salonda balık ağırlıklı menü.