Plekken in Çeşme

Een werkende boerderij van 9,5 dönüm zet haar eigen tomaten, pepers en conserven op een tafel met drieëndertig gerechten en uitzicht op een waterval

Boutiquekamers aan het water met een eigen reepje strand

Een kleine, koffie-alleen-zaal die vers brandt en het meent

Een 322 jaar oud hellenistisch stenen huis op een steenworp van de ruïnes

Een jaarrond-branderij die single origins als het hele punt behandelt

Een hoektuin met citroenbomen waar de serpme klassiek blijft en de pişi blijft komen, zonder bazaarstraattheater eraan vast

De familie Sezginer zet een geheel biologische ochtend op onder hun eigen wijnranken, en schenkt druivensap geperst uit druiven die je kunt aanraken en plukken

Stenen terras bij de poort van de antieke stad Erythrai, de zonsondergangsbank van Ildırı met de takımadalar in beeld

De zaterdagmarkt aan de rand van Tokoğlu uit 1994, het slow-food-anker van het schiereiland en het ware sociale plein van het dorp

De ambachtelijke patisserie van de familie Demirel in Alaçatı, een stille bakkerstoonbank die het dorp gebruikt voor verjaardagen die het echt meent

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

De gelatotoonbank van de familie Akbulut uit 2014 in Alaçatı, een top-25 boutiqueselectie van de Financial Times, honderdvijftig wisselende smaken, elke ochtend ter plaatse gemaakt

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

Coöperatieve zuivel in Eğlenhoca, sepet keçi in kleine partijen, deri tulum en olierijk-pikante kopanisti van geiten van het schiereiland

De serieuze specialty-koffiebar van het schiereiland, Guatemala, Colombia, Kenia, Ethiopië bij toerbeurt, een stamgastenkamer in Hacımemiş

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

Een ontbijttuin tussen de wijnstokken van Ovacık, eigen huiswijn, eigen jams, eigen menemen

De tuin van Nihal Hanım in het dorp Saip, veertig huisgemaakte jams, in de bergen geplukte kruiden, ontbijt bereid door de vrouwen van het dorp

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn