Στέκια in Αθήνα

Εστιατόριο-αυλή στο Μεταξουργείο, μονοάστερο σύγχρονο μενού γευσιγνωσίας του Γκίκα Ξενάκη.

Izakaya στην Κηφισιά, πάγκος yakitori, ψημένο στα κάρβουνα, ένα αστέρι Michelin.

Συλλογικότητα πέντε σεφ στο Παγκράτι, σύγχρονη ελληνική, Bib Gourmand, η πιο κρατημένη Τρίτη της πόλης.

Λαϊκό κελάρι από το 1887, μεσημεριανό στη Δημοτική Αγορά, χωρίς ταμπέλες, δύο πόρτες, η πιο πεισματικά ίδια σάλα της πόλης.

Γαλλο-ελληνική γευσιγνωσία στην Κηφισιά, το μονοάστερο αστέρι του Hervé Pronzato.

Ψαροσάλα στις βραχώδεις ακτές της Βουλιαγμένης, καλοκαιρινό μεσημεριανό της Αθηναϊκής Ριβιέρας, θέα βραχώδους κόλπου.

Ταβέρνα στο Παγκράτι από το 1926, βαρελίσια ρετσίνα, χάρτινα τραπεζομάντηλα, ο θεσμός.

Ταβέρνα στην άνω Πλάκα από το 1927, αυλή, καρβουνιάρικο, ο αθηναϊκός θεσμός πάνω από τη τουριστική ζώνη.

Πάγκος σουβλακιού στην Πλάκα από το 1946, έξι σκαμπό, καρβουνιάρικο, η κανονική πίτα.

Μεζεδοπωλείο στο Παγκράτι, η πιο κρατημένη Bib Gourmand μικρή σάλα μικρών πιάτων της πόλης.

Το κανονικό δίαστερο εστιατόριο της Αθήνας, δρομάκι στο Παγκράτι, νεοκλασικό κτίριο, κλασική γαλλική βάση.

Παντοπωλείο-εστιατόριο στο Ψυρρή, ο κανόνας των προσφύγων της Σμύρνης, η ξαδέρφη κουζίνα που η Ισταμπούλ έχασε το 1922.

Λαϊκή σάλα χοιρινής μπριζόλας από το 1955, Ευριπίδου, ένα πιάτο, ο θεσμός.

Cocktail bar όλης της ημέρας στην Πραξιτέλους, κανόνας top 50 bars, η κανονική διεύθυνση ποτών της Αθήνας.

Η σάλα θαλασσινών του Λευτέρη Λαζάρου στο Μικρολίμανο του Πειραιά, αστέρι Michelin, το κανονικό δείπνο ψαριού της Αθηναϊκής Ριβιέρας.