Locaties vergelijkbaar met Saip Kır Kahvesi

Een ontbijttuin tussen de wijnstokken van Ovacık, eigen huiswijn, eigen jams, eigen menemen

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

Stenen terras bij de poort van de antieke stad Erythrai, de zonsondergangsbank van Ildırı met de takımadalar in beeld

De gelatotoonbank van de familie Akbulut uit 2014 in Alaçatı, een top-25 boutiqueselectie van de Financial Times, honderdvijftig wisselende smaken, elke ochtend ter plaatse gemaakt

De zaterdagmarkt aan de rand van Tokoğlu uit 1994, het slow-food-anker van het schiereiland en het ware sociale plein van het dorp

De familie Sezginer zet een geheel biologische ochtend op onder hun eigen wijnranken, en schenkt druivensap geperst uit druiven die je kunt aanraken en plukken

Een werkende boerderij van 9,5 dönüm zet haar eigen tomaten, pepers en conserven op een tafel met drieëndertig gerechten en uitzicht op een waterval

De hoek aan de İnkılap Caddesi uit 1945 waar damla sakızlı dondurma werd uitgevonden, een pastane van de familie Mersin nu in de derde generatie

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

Het werkelijke moderne-brunch-antwoord van het dorp: smoothiebowls en detoxsapjes in een bohemienne tuin in Çamlık, geen vermomde buffetlijn

De ambachtelijke patisserie van de familie Demirel in Alaçatı, een stille bakkerstoonbank die het dorp gebruikt voor verjaardagen die het echt meent

Het grootste olijfoliemuseum ter wereld, een replica van een molen uit Klazomenai, een werkende moderne pers, een restaurant en een winkel, zeventien kilometer van Alaçatı

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

Een hoektuin met citroenbomen waar de serpme klassiek blijft en de pişi blijft komen, zonder bazaarstraattheater eraan vast

Het hoekcafé van Tomris Maravent uit 2004, de gestage hartslag van Alaçatı, acht tafels die uitgroeiden tot de huiskamer van het dorp

Het oorspronkelijke huis van sakızlı muhallebi, het recept dat de rest van het land twintig jaar lang heeft proberen te kopiëren

Sinds 1993 de familiezaal aan de vissershaven die Port Alaçatı definieerde voordat de jachthaven eromheen verrees

Coöperatieve zuivel in Eğlenhoca, sepet keçi in kleine partijen, deri tulum en olierijk-pikante kopanisti van geiten van het schiereiland