Στέκια παρόμοια με το Hytra

Εστιατόριο-αυλή στο Μεταξουργείο, μονοάστερο σύγχρονο μενού γευσιγνωσίας του Γκίκα Ξενάκη.

Γαλλο-ελληνική γευσιγνωσία στην Κηφισιά, το μονοάστερο αστέρι του Hervé Pronzato.

Ταράτσα ξενοδοχείου King George, θέα Συντάγματος κατευθείαν στην Ακρόπολη, σάλα γευσιγνωσίας κλασικής ελληνικής.

Το κανονικό δίαστερο εστιατόριο της Αθήνας, δρομάκι στο Παγκράτι, νεοκλασικό κτίριο, κλασική γαλλική βάση.

Η σάλα θαλασσινών του Λευτέρη Λαζάρου στο Μικρολίμανο του Πειραιά, αστέρι Michelin, το κανονικό δείπνο ψαριού της Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Αθηναϊκός θεσμός από το 1920, προέλευση από το λιμάνι του Πειραιά, σύγχρονο σετ μενού, οικογένεια τέταρτης γενιάς.

Izakaya στην Κηφισιά, πάγκος yakitori, ψημένο στα κάρβουνα, ένα αστέρι Michelin.

Συλλογικότητα πέντε σεφ στο Παγκράτι, σύγχρονη ελληνική, Bib Gourmand, η πιο κρατημένη Τρίτη της πόλης.

Ανερχόμενη σάλα μικρών πιάτων στο Κουκάκι, σύγχρονη ελληνική, πλευρά Ακρόπολης, το άγκιστρο Κουκακίου του κεφαλαίου.

Food hall και ξενοδοχείο όλης της ημέρας στη Μητροπόλεως, αγορά παραγωγών, αρτοποιείο ημέρας, σύγχρονος πάγκος ελληνικής κουζίνας.

Ψαροσάλα στις βραχώδεις ακτές της Βουλιαγμένης, καλοκαιρινό μεσημεριανό της Αθηναϊκής Ριβιέρας, θέα βραχώδους κόλπου.

Αδελφή σάλα Nobu στο Astir Palace της Βουλιαγμένης, ο κανόνας Nobu στο ελληνομεσογειακό μητρώο, τοποθεσία Αθηναϊκής Ριβιέρας.

Μεζεδοπωλείο στο Παγκράτι, η πιο κρατημένη Bib Gourmand μικρή σάλα μικρών πιάτων της πόλης.

Ταβέρνα στο Παγκράτι από το 1926, βαρελίσια ρετσίνα, χάρτινα τραπεζομάντηλα, ο θεσμός.

Ταβέρνα στο Ψυρρή, περιφερειακή ελληνική κουζίνα, Bib Gourmand, το μητρώο της μάνας γίνεται επίσημο.

Παντοπωλείο-εστιατόριο στο Ψυρρή, ο κανόνας των προσφύγων της Σμύρνης, η ξαδέρφη κουζίνα που η Ισταμπούλ έχασε το 1922.

Ταβέρνα στην άνω Πλάκα από το 1927, αυλή, καρβουνιάρικο, ο αθηναϊκός θεσμός πάνω από τη τουριστική ζώνη.

Λαϊκό κελάρι από το 1887, μεσημεριανό στη Δημοτική Αγορά, χωρίς ταμπέλες, δύο πόρτες, η πιο πεισματικά ίδια σάλα της πόλης.

Πάγκος σουβλακιού στην Πλάκα από το 1946, έξι σκαμπό, καρβουνιάρικο, η κανονική πίτα.

Λαϊκή σάλα χοιρινής μπριζόλας από το 1955, Ευριπίδου, ένα πιάτο, ο θεσμός.