Locaties vergelijkbaar met Hürmüz Ocakbaşı Alaçatı

Een hoektuin met citroenbomen waar de serpme klassiek blijft en de pişi blijft komen, zonder bazaarstraattheater eraan vast

Een familiale rakı-en-vis-meyhane bij de monding van de bazaar waar je je eigen fles meebrengt

De familie Sezginer zet een geheel biologische ochtend op onder hun eigen wijnranken, en schenkt druivensap geperst uit druiven die je kunt aanraken en plukken

De oudste rakı-vistafel van het dorp, gerund door dezelfde familie sinds 1950

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

Een werkende boerderij van 9,5 dönüm zet haar eigen tomaten, pepers en conserven op een tafel met drieëndertig gerechten en uitzicht op een waterval

Egeïsche meze van beide kusten gelezen, geserveerd in een binnenhof tussen twee Griekse stenen huizen uit de jaren 1850

Een kleine, koffie-alleen-zaal die vers brandt en het meent

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn

De lezing van chef Enes Kara van de Egeïsche keuken in een stenen binnenhof, in gelijke delen geworteld en herschreven

De chef-eigenaar betrekt elke olijf en kaas zelf, en maakt van de ochtend een vaste-spreiding-pleidooi voor een traag dorpsontbijt

Tweehonderd Turkse flessen in een granaatappeltuin achter een 150 jaar oud huis, wijnboutique en keuken onder hetzelfde dak

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

Drie generaties Egeïsche mastiek bewerkt op één toonbank aan de Uğur Mumcu sinds 1945, sakızlı dondurma, kurabiye en jam van de bron

De toonbank aan de Uğur Mumcu uit 1974 waar de Çeşme kumru nog wordt geperst zoals de familie hem schreef, tomaat, sucuk, kaşar, zonder gemak

De Turks-Russische binnenhofkeuken van Olga en Özgür, de recepten van twee grootmoeders die elkaar troffen in een stenen tuin onder granaatappel en citroen

De pizzazaal op houtvuur van Zeytin Konak, midden in zijn eigen pesticidevrije groentenakker, vijfenveertig couverts, alleen diner, salades die uur gesneden

Stenen terras bij de poort van de antieke stad Erythrai, de zonsondergangsbank van Ildırı met de takımadalar in beeld

Een Italiaanse gelataio die voor de Egeïsche kust viel en nu de eerlijkste gelato van het schiereiland karnt op een hoek in Hacımemiş