Locaties vergelijkbaar met Zeytinaltı Kahvaltı

Een hoektuin met citroenbomen waar de serpme klassiek blijft en de pişi blijft komen, zonder bazaarstraattheater eraan vast

Een werkende boerderij van 9,5 dönüm zet haar eigen tomaten, pepers en conserven op een tafel met drieëndertig gerechten en uitzicht op een waterval

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

De chef-eigenaar betrekt elke olijf en kaas zelf, en maakt van de ochtend een vaste-spreiding-pleidooi voor een traag dorpsontbijt

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

Het houtskoolambacht van Diyarbakır gehuwd aan de Egeïsche kust, met dagelijks huisgemaakte meze van de vrouw van de eigenaar

Tweehonderd Turkse flessen in een granaatappeltuin achter een 150 jaar oud huis, wijnboutique en keuken onder hetzelfde dak

De oudste rakı-vistafel van het dorp, gerund door dezelfde familie sinds 1950

De tuin van Nihal Hanım in het dorp Saip, veertig huisgemaakte jams, in de bergen geplukte kruiden, ontbijt bereid door de vrouwen van het dorp

Een ontbijttuin tussen de wijnstokken van Ovacık, eigen huiswijn, eigen jams, eigen menemen

De pizzazaal op houtvuur van Zeytin Konak, midden in zijn eigen pesticidevrije groentenakker, vijfenveertig couverts, alleen diner, salades die uur gesneden

Een familiale rakı-en-vis-meyhane bij de monding van de bazaar waar je je eigen fles meebrengt

Het werkelijke moderne-brunch-antwoord van het dorp: smoothiebowls en detoxsapjes in een bohemienne tuin in Çamlık, geen vermomde buffetlijn

De binnenhof van Roberto Fracasso in Hacımemiş, de enige oven in Alaçatı waar de pizzaiolo daadwerkelijk Italiaans is

Sinds 1993 de familiezaal aan de vissershaven die Port Alaçatı definieerde voordat de jachthaven eromheen verrees

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

Drie generaties Egeïsche mastiek bewerkt op één toonbank aan de Uğur Mumcu sinds 1945, sakızlı dondurma, kurabiye en jam van de bron

De eerste galerie van Alaçatı, waar de schilders en keramisten van het dorp sinds 2005 exposeren

De Anatolische glascollectie van drieduizend stukken van Oktay Durna, gehuisvest in een stenen zaal in Hacımemiş