Locaties vergelijkbaar met Kanuni Kervansaray Historical Hotel

Door de eigenaar gerunde stenen villa met een olijftuin nabij de baai van Yıldızburnu

Boutiquekamers aan het water met een eigen reepje strand

Een gerestaureerd, 150 jaar oud stenen huis in Alaçatı, met een binnentuin en het hele jaar door vaste gasten

De openluchtkamer van Burakhan Akçe om te delen, moderne Egeïsche kleine gerechten op een zorgvuldige afstand van het rumoer van de Kemalpaşa Caddesi

Het baanbrekende landgoed van Can Ortabaş, waar Decanter Platinum-flessen en een arboretum één bergkam boven Kuşçular delen

Rode wijnen onder het Mahrem-etiket uit Italiaanse druivenrassen, biologisch geteeld op het terrein van Türkiyes grootste renpaardenstoeterij

Zaal met stenen muren in Hacımemiş waar wijn, jazz en Egeïsche keuken dezelfde avond delen, Ozan Musluoğlu leidt de muziek

Zevenendertig lokale boutiqueflessen in het honderd jaar oude priesterhuis van het dorp, een open haard, drie kamers boven, de bar die de wijnreputatie bouwde

Aan de waterrand van het antieke Erythrai, drie generaties familie-balıkçı in het stille noorden van het schiereiland

De hoek aan de İnkılap Caddesi uit 1945 waar damla sakızlı dondurma werd uitgevonden, een pastane van de familie Mersin nu in de derde generatie

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

Designtoevlucht met elf suites, uitsluitend voor volwassenen, aan de kust van Şifne

Een 322 jaar oud hellenistisch stenen huis op een steenworp van de ruïnes

De binnenhof van Viento, waar het stenen dorp Alaçatı eindelijk een visrestaurant van formaat heeft dat in de Michelingids staat

De dorpsfiliaal van het visrestaurant uit Çeşme van 1981, het adres in de oude stad voor koude rakı en een hele gegrilde levrek

Het visrestaurant aan de haven van Dalyan uit 1975 dat bepaalt hoe een Çeşme balık restoranı zou moeten smaken

Het hoekcafé van Tomris Maravent uit 2004, de gestage hartslag van Alaçatı, acht tafels die uitgroeiden tot de huiskamer van het dorp

Het oorspronkelijke huis van sakızlı muhallebi, het recept dat de rest van het land twintig jaar lang heeft proberen te kopiëren

De toonbank aan de Uğur Mumcu uit 1974 waar de Çeşme kumru nog wordt geperst zoals de familie hem schreef, tomaat, sucuk, kaşar, zonder gemak

Familieosteria, vermeld in de Michelingids, op een paar straten van het kasteel, met dagverse vis en meze zonder de toeslag van de jachthaven