Locaties vergelijkbaar met Rumeli Pastanesi

Het oorspronkelijke huis van sakızlı muhallebi, het recept dat de rest van het land twintig jaar lang heeft proberen te kopiëren

De gelatotoonbank van de familie Akbulut uit 2014 in Alaçatı, een top-25 boutiqueselectie van de Financial Times, honderdvijftig wisselende smaken, elke ochtend ter plaatse gemaakt

De ambachtelijke patisserie van de familie Demirel in Alaçatı, een stille bakkerstoonbank die het dorp gebruikt voor verjaardagen die het echt meent

De moerbeiboomhoek van Hacımemiş sinds 1963, de klassieke Turkse-koffiebank van het dorp, onaangeraakt door de specialty-golf

De toonbank aan de Uğur Mumcu uit 1974 waar de Çeşme kumru nog wordt geperst zoals de familie hem schreef, tomaat, sucuk, kaşar, zonder gemak

Stenen terras bij de poort van de antieke stad Erythrai, de zonsondergangsbank van Ildırı met de takımadalar in beeld

Het hoekcafé van Tomris Maravent uit 2004, de gestage hartslag van Alaçatı, acht tafels die uitgroeiden tot de huiskamer van het dorp

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

De tuin van Nihal Hanım in het dorp Saip, veertig huisgemaakte jams, in de bergen geplukte kruiden, ontbijt bereid door de vrouwen van het dorp

Drie generaties Egeïsche mastiek bewerkt op één toonbank aan de Uğur Mumcu sinds 1945, sakızlı dondurma, kurabiye en jam van de bron

De binnenhof van Roberto Fracasso in Hacımemiş, de enige oven in Alaçatı waar de pizzaiolo daadwerkelijk Italiaans is

Een ontbijttuin tussen de wijnstokken van Ovacık, eigen huiswijn, eigen jams, eigen menemen

Zevenendertig lokale boutiqueflessen in het honderd jaar oude priesterhuis van het dorp, een open haard, drie kamers boven, de bar die de wijnreputatie bouwde

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

Türkiyes eerste kreeftenrestaurant, de zaal van Tuğrul Erol in Çiftlikköy sinds 1974 en de consistente Egeïsche keuze van Vedat Milor

Het oorspronkelijke adres in Şifne van de visdynastie Kabak, het stille, waar de locals nog komen

De Egeïsche zaal met open dek van Ilıca Hotel met uitzicht over de thermale baai, de meest zelfverzekerde keuken aan de resortkust

Het grootste olijfoliemuseum ter wereld, een replica van een molen uit Klazomenai, een werkende moderne pers, een restaurant en een winkel, zeventien kilometer van Alaçatı

Sinds 1993 de familiezaal aan de vissershaven die Port Alaçatı definieerde voordat de jachthaven eromheen verrees

Italiaans leunende mediterrane keuken op de kaap, pasta, pizza uit de houtoven en Egeïsche vis in een zaal ontworpen voor lange diners met zeezicht