Locaties vergelijkbaar met Ferdi Baba Şifne

Het visrestaurant aan de haven van Dalyan uit 1975 dat bepaalt hoe een Çeşme balık restoranı zou moeten smaken

Sinds 1993 de familiezaal aan de vissershaven die Port Alaçatı definieerde voordat de jachthaven eromheen verrees

Italiaans leunende mediterrane keuken op de kaap, pasta, pizza uit de houtoven en Egeïsche vis in een zaal ontworpen voor lange diners met zeezicht

Het filiaal van de familie Kabak aan de jachthaven, waar de vangst van de dag van een bord wordt voorgelezen en de rakı komt zonder dat je erom vraagt

De kleine viszaal van Sertan op de kaap Yıldızburnu, tafels aan de waterrand, een scherpe keuken, prijzen die naar Çeşme-maatstaven nog kloppen

De Egeïsche zaal met open dek van Ilıca Hotel met uitzicht over de thermale baai, de meest zelfverzekerde keuken aan de resortkust

Een klein visrestaurant aan de dorpskant van Şifne, voor wanneer zelfs Ferdi Baba te druk voelt

Familieosteria, vermeld in de Michelingids, op een paar straten van het kasteel, met dagverse vis en meze zonder de toeslag van de jachthaven

De zeefront van de familie Yılmaz in Çiftlikköy sinds 2009, de stilste vistafel van Çeşme met uitzicht naar Sakız

De binnenhof van Roberto Fracasso in Hacımemiş, de enige oven in Alaçatı waar de pizzaiolo daadwerkelijk Italiaans is

De dorpsfiliaal van het visrestaurant uit Çeşme van 1981, het adres in de oude stad voor koude rakı en een hele gegrilde levrek

Türkiyes eerste kreeftenrestaurant, de zaal van Tuğrul Erol in Çiftlikköy sinds 1974 en de consistente Egeïsche keuze van Vedat Milor

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

De farm-to-table Egeïsche zaal van Ayşenur Mıhçı, de enige Michelin Bib Gourmand en Green Star op het schiereiland

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

Allesdagkeuken aan de jachtsteigers, Frans leunend ontbijt tot cocktails om middernacht, gerund door een echte chefslinie eerder dan een merkexploitant

Aan de waterrand van het antieke Erythrai, drie generaties familie-balıkçı in het stille noorden van het schiereiland