Rustic in Çeşme

Een werkende boerderij van 9,5 dönüm zet haar eigen tomaten, pepers en conserven op een tafel met drieëndertig gerechten en uitzicht op een waterval

De Anatolische glascollectie van drieduizend stukken van Oktay Durna, gehuisvest in een stenen zaal in Hacımemiş

Het houtskoolambacht van Diyarbakır gehuwd aan de Egeïsche kust, met dagelijks huisgemaakte meze van de vrouw van de eigenaar

De bekroonde branderij van Istanbul, per seizoen verplant in een stenen huis

De lezing van chef Enes Kara van de Egeïsche keuken in een stenen binnenhof, in gelijke delen geworteld en herschreven

De familie Sezginer zet een geheel biologische ochtend op onder hun eigen wijnranken, en schenkt druivensap geperst uit druiven die je kunt aanraken en plukken

Stenen terras bij de poort van de antieke stad Erythrai, de zonsondergangsbank van Ildırı met de takımadalar in beeld

De zaterdagmarkt aan de rand van Tokoğlu uit 1994, het slow-food-anker van het schiereiland en het ware sociale plein van het dorp

De pizzazaal op houtvuur van Zeytin Konak, midden in zijn eigen pesticidevrije groentenakker, vijfenveertig couverts, alleen diner, salades die uur gesneden

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

Sinds 1993 de familiezaal aan de vissershaven die Port Alaçatı definieerde voordat de jachthaven eromheen verrees

Coöperatieve zuivel in Eğlenhoca, sepet keçi in kleine partijen, deri tulum en olierijk-pikante kopanisti van geiten van het schiereiland

De werkende olijfboerderij van Levent en Güler Köstem, veertienduizend bomen, met JOOP-goud bekroonde Memecik, restaurant en drie gastenkamers

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

Het landgoed op de helling van Meltem Güner Atalay, druiven geoogst in de nacht, een kelder op de zwaartekracht, 20.000 flessen met de hand

Rode wijnen onder het Mahrem-etiket uit Italiaanse druivenrassen, biologisch geteeld op het terrein van Türkiyes grootste renpaardenstoeterij

Een ontbijttuin tussen de wijnstokken van Ovacık, eigen huiswijn, eigen jams, eigen menemen

De tuin van Nihal Hanım in het dorp Saip, veertig huisgemaakte jams, in de bergen geplukte kruiden, ontbijt bereid door de vrouwen van het dorp

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

Het landgoed in Özbek van Lena en Alihan Haydaroğlu, Rhône-blends uit een windgat op twee kilometer van de zee

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn

Het baanbrekende landgoed van Can Ortabaş, waar Decanter Platinum-flessen en een arboretum één bergkam boven Kuşçular delen