Locaties vergelijkbaar met Avlu Alaçatı

De eigentijdse Egeïsche keuken van Tolga Kamiloğlu aan het zeefront van Şifne

De binnenhof van Viento, waar het stenen dorp Alaçatı eindelijk een visrestaurant van formaat heeft dat in de Michelingids staat

De viskeuken op houtvuur van chef Can Aras, de ambitieuste nieuwkomer die het stenen dorp in tien jaar heeft gekend

De dorpsfiliaal van het visrestaurant uit Çeşme van 1981, het adres in de oude stad voor koude rakı en een hele gegrilde levrek

Egeïsche meze van beide kusten gelezen, geserveerd in een binnenhof tussen twee Griekse stenen huizen uit de jaren 1850

De farm-to-table Egeïsche zaal van Ayşenur Mıhçı, de enige Michelin Bib Gourmand en Green Star op het schiereiland

Het filiaal van de familie Kabak aan de jachthaven, waar de vangst van de dag van een bord wordt voorgelezen en de rakı komt zonder dat je erom vraagt

De binnenhof met citroenbomen van chef Ahmet Horasan, door Gault & Millau Türkiye in 2024 uitgeroepen tot Best Seafood

Gemoderniseerde ocakbaşı met een afkomst uit Nişantaşı, verplant naar de jachthaven met door een mixoloog geleide cocktails en gegrild vlees aan het water

Allesdagkeuken aan de jachtsteigers, Frans leunend ontbijt tot cocktails om middernacht, gerund door een echte chefslinie eerder dan een merkexploitant

Türkiyes eerste kreeftenrestaurant, de zaal van Tuğrul Erol in Çiftlikköy sinds 1974 en de consistente Egeïsche keuze van Vedat Milor

De vijfentwintig jaar oude Alaçatı-instelling van Melih Teksen, verplant naar de biologische wijnstokken van Buradan, een vast menu en wijnparingen tussen de Grenache-rijen

De chefstafel van Altuğ Tezer op de pier van Çark Plajı

Een gerestaureerd, 150 jaar oud stenen huis in Alaçatı, met een binnentuin en het hele jaar door vaste gasten

De openluchtkamer van Burakhan Akçe om te delen, moderne Egeïsche kleine gerechten op een zorgvuldige afstand van het rumoer van de Kemalpaşa Caddesi

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

De toonbank aan de Uğur Mumcu uit 1974 waar de Çeşme kumru nog wordt geperst zoals de familie hem schreef, tomaat, sucuk, kaşar, zonder gemak

De jaarronde Egeïsche zaal van Hüseyin Pancar binnen Alavya, de zeldzame hotelkeuken waar İstanbullular de stad voor doorkruisen

De farm-to-table zaal van Buse Bağlayan binnen het enige Alaçatı-adres van Small Luxury Hotels, de keuken wordt gevoed door de boerderij van de familie in Ovacık