Intimate in Çeşme

De vijfentwintig jaar oude Alaçatı-instelling van Melih Teksen, verplant naar de biologische wijnstokken van Buradan, een vast menu en wijnparingen tussen de Grenache-rijen

De farm-to-table Egeïsche zaal van Ayşenur Mıhçı, de enige Michelin Bib Gourmand en Green Star op het schiereiland

Familieosteria, vermeld in de Michelingids, op een paar straten van het kasteel, met dagverse vis en meze zonder de toeslag van de jachthaven

De binnenhof met citroenbomen van chef Ahmet Horasan, door Gault & Millau Türkiye in 2024 uitgeroepen tot Best Seafood

De farm-to-table zaal van Buse Bağlayan binnen het enige Alaçatı-adres van Small Luxury Hotels, de keuken wordt gevoed door de boerderij van de familie in Ovacık

De jaarronde Egeïsche zaal van Hüseyin Pancar binnen Alavya, de zeldzame hotelkeuken waar İstanbullular de stad voor doorkruisen

De openluchtkamer van Burakhan Akçe om te delen, moderne Egeïsche kleine gerechten op een zorgvuldige afstand van het rumoer van de Kemalpaşa Caddesi

De stille stenen tuin van Hacımemiş, een chefsadres voor Egeïsche keuken dat sinds 2010 dezelfde uit Tire betrokken standaard aanhoudt

De binnenhof van Viento, waar het stenen dorp Alaçatı eindelijk een visrestaurant van formaat heeft dat in de Michelingids staat

Tweehonderd Turkse flessen in een granaatappeltuin achter een 150 jaar oud huis, wijnboutique en keuken onder hetzelfde dak

Een door neon verlichte binnenhofbar die op stamgasten draait, niet op reserveringen voor de show

Een Italiaanse gelataio die voor de Egeïsche kust viel en nu de eerlijkste gelato van het schiereiland karnt op een hoek in Hacımemiş

Egeïsche meze van beide kusten gelezen, geserveerd in een binnenhof tussen twee Griekse stenen huizen uit de jaren 1850

Designtoevlucht met elf suites, uitsluitend voor volwassenen, aan de kust van Şifne

Een kleine, koffie-alleen-zaal die vers brandt en het meent

Een 322 jaar oud hellenistisch stenen huis op een steenworp van de ruïnes

De chef-eigenaar betrekt elke olijf en kaas zelf, en maakt van de ochtend een vaste-spreiding-pleidooi voor een traag dorpsontbijt

De eerste galerie van Alaçatı, waar de schilders en keramisten van het dorp sinds 2005 exposeren

Een wijngaardhuistafel voor twintig couverts met trage Ovacık-keuken

Waar de nacht heen gaat wanneer het dinerpubliek naar huis is

Een werkend keramiekatelier aan het Paşadayı-plein, potten ter plaatse gedraaid en hands-on onderwezen

Een bar waar de eigenaar zelf schenkt en de cocktailkaart wordt herschreven, niet herdrukt

De pizzazaal op houtvuur van Zeytin Konak, midden in zijn eigen pesticidevrije groentenakker, vijfenveertig couverts, alleen diner, salades die uur gesneden

Zaal met stenen muren in Hacımemiş waar wijn, jazz en Egeïsche keuken dezelfde avond delen, Ozan Musluoğlu leidt de muziek

De Turks-Russische binnenhofkeuken van Olga en Özgür, de recepten van twee grootmoeders die elkaar troffen in een stenen tuin onder granaatappel en citroen

De Grieks-Egeïsche fine-diningzaal van een culinair academicus, verscholen in een boutique van vijftien kamers nabij de Marinaweg

Een ambachtelijke Egeïsche keuken in Hacımemiş, gerund door twee vrouwen die het sjabloon voor moderne Alaçatı-huiskeuken schreven

Een binnenhof uit de jaren 1800 in Hacımemiş onder de olijfbomen, de meest romantische eetzaal in een stenen huis van het dorp

De kleine viszaal van Sertan op de kaap Yıldızburnu, tafels aan de waterrand, een scherpe keuken, prijzen die naar Çeşme-maatstaven nog kloppen

Kleine cocktailkamer bij kaarslicht aan de 2000. Sokak, ambachtelijke drankjes, gedempt volume, het dichtst wat het dorp bij een echte speakeasy komt

De binnenhof van Roberto Fracasso in Hacımemiş, de enige oven in Alaçatı waar de pizzaiolo daadwerkelijk Italiaans is

De zeefront van de familie Yılmaz in Çiftlikköy sinds 2009, de stilste vistafel van Çeşme met uitzicht naar Sakız

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn

Zevenendertig lokale boutiqueflessen in het honderd jaar oude priesterhuis van het dorp, een open haard, drie kamers boven, de bar die de wijnreputatie bouwde