Plekken in Çeşme

Aan de waterrand van het antieke Erythrai, drie generaties familie-balıkçı in het stille noorden van het schiereiland

Familieosteria, vermeld in de Michelingids, op een paar straten van het kasteel, met dagverse vis en meze zonder de toeslag van de jachthaven

Het visrestaurant aan de haven van Dalyan uit 1975 dat bepaalt hoe een Çeşme balık restoranı zou moeten smaken

De binnenhof met citroenbomen van chef Ahmet Horasan, door Gault & Millau Türkiye in 2024 uitgeroepen tot Best Seafood

De farm-to-table zaal van Buse Bağlayan binnen het enige Alaçatı-adres van Small Luxury Hotels, de keuken wordt gevoed door de boerderij van de familie in Ovacık

Türkiyes eerste kreeftenrestaurant, de zaal van Tuğrul Erol in Çiftlikköy sinds 1974 en de consistente Egeïsche keuze van Vedat Milor

De jaarronde Egeïsche zaal van Hüseyin Pancar binnen Alavya, de zeldzame hotelkeuken waar İstanbullular de stad voor doorkruisen

De openluchtkamer van Burakhan Akçe om te delen, moderne Egeïsche kleine gerechten op een zorgvuldige afstand van het rumoer van de Kemalpaşa Caddesi

De stille stenen tuin van Hacımemiş, een chefsadres voor Egeïsche keuken dat sinds 2010 dezelfde uit Tire betrokken standaard aanhoudt

De hoek aan de İnkılap Caddesi uit 1945 waar damla sakızlı dondurma werd uitgevonden, een pastane van de familie Mersin nu in de derde generatie

De binnenhof van Viento, waar het stenen dorp Alaçatı eindelijk een visrestaurant van formaat heeft dat in de Michelingids staat

De chefstafel van Altuğ Tezer op de pier van Çark Plajı

Tweehonderd Turkse flessen in een granaatappeltuin achter een 150 jaar oud huis, wijnboutique en keuken onder hetzelfde dak

Een werkende boerderij van 9,5 dönüm zet haar eigen tomaten, pepers en conserven op een tafel met drieëndertig gerechten en uitzicht op een waterval

Biologisch wijnhuis in chateaustijl in Ovacık met zonsondergangsproeverijen boven Chios

Fort uit de Genuese tijd dat vondsten uit Erythrai en het bronstijdperk van Çeşme herbergt

Verheven visrestaurant in Dalyanköy met een serieuze mezebank

Boutiquekamers aan het water met een eigen reepje strand

Designtoevlucht met elf suites, uitsluitend voor volwassenen, aan de kust van Şifne

Een kleine, koffie-alleen-zaal die vers brandt en het meent

Een 322 jaar oud hellenistisch stenen huis op een steenworp van de ruïnes

Een kreeftenhuis aan zee, gerund door een gastheer die de zaal al jaren vasthoudt

Een Ottomaanse karavanserai uit 1528, slapend naast het kasteel en de jachthaven

Slager-steakhouse, vermeld in de Michelingids, in een historisch huis in Ilıca

De chef-eigenaar betrekt elke olijf en kaas zelf, en maakt van de ochtend een vaste-spreiding-pleidooi voor een traag dorpsontbijt

De Çeşme kumru, gemaakt door dezelfde familie sinds 1970

De geloofwaardige Anatolische grillzaal van Dalyan Marina

Een jaarrond-branderij die single origins als het hele punt behandelt

Een wijngaardhuistafel voor twintig couverts met trage Ovacık-keuken

De eigentijdse Egeïsche keuken van Tolga Kamiloğlu aan het zeefront van Şifne

Slow food op houtvuur, verborgen in de akkers van Ovacık

De vijfentwintig jaar oude Alaçatı-keuken van Melih Teksen, nu geplateerd op een terras tussen de wijnranken van Buradan bij zonsondergang

Het werkelijke moderne-brunch-antwoord van het dorp: smoothiebowls en detoxsapjes in een bohemienne tuin in Çamlık, geen vermomde buffetlijn

Biologische Grenache-rosé en Tempranillo, gegroeid op zes kilometer met steen geterrasseerde helling boven het dorp, geproefd met het gezicht naar Chios

Een hoektuin met citroenbomen waar de serpme klassiek blijft en de pişi blijft komen, zonder bazaarstraattheater eraan vast

De bekroonde branderij van Istanbul, per seizoen verplant in een stenen huis

De familie Sezginer zet een geheel biologische ochtend op onder hun eigen wijnranken, en schenkt druivensap geperst uit druiven die je kunt aanraken en plukken

Ionische ruïnes en een theater op de helling boven een vissersgehucht

Door de eigenaar gerunde stenen villa met een olijftuin nabij de baai van Yıldızburnu

Stenen terras bij de poort van de antieke stad Erythrai, de zonsondergangsbank van Ildırı met de takımadalar in beeld

De zaterdagmarkt aan de rand van Tokoğlu uit 1994, het slow-food-anker van het schiereiland en het ware sociale plein van het dorp

Het mastiekpark ten noorden van het dorp, de enige levende galerie van Pistacia lentiscus op het schiereiland en het thuis van het revivalproject Sakız Ağacım

Het oorspronkelijke huis van sakızlı muhallebi, het recept dat de rest van het land twintig jaar lang heeft proberen te kopiëren

De ambachtelijke patisserie van de familie Demirel in Alaçatı, een stille bakkerstoonbank die het dorp gebruikt voor verjaardagen die het echt meent

Zaal met stenen muren in Hacımemiş waar wijn, jazz en Egeïsche keuken dezelfde avond delen, Ozan Musluoğlu leidt de muziek

Een tuin bij een 130 jaar oud stenen huis in Hacımemiş waar de Egeïsche serpme serieus wordt genomen en de bazlama nog van de saç komt

De Grieks-Egeïsche fine-diningzaal van een culinair academicus, verscholen in een boutique van vijftien kamers nabij de Marinaweg

De gelatotoonbank van de familie Akbulut uit 2014 in Alaçatı, een top-25 boutiqueselectie van de Financial Times, honderdvijftig wisselende smaken, elke ochtend ter plaatse gemaakt

De moerbeiboomhoek van Hacımemiş sinds 1963, de klassieke Turkse-koffiebank van het dorp, onaangeraakt door de specialty-golf

Een ambachtelijke Egeïsche keuken in Hacımemiş, gerund door twee vrouwen die het sjabloon voor moderne Alaçatı-huiskeuken schreven

Sinds 1993 de familiezaal aan de vissershaven die Port Alaçatı definieerde voordat de jachthaven eromheen verrees

De dorpsfiliaal van het visrestaurant uit Çeşme van 1981, het adres in de oude stad voor koude rakı en een hele gegrilde levrek

Het oorspronkelijke adres in Şifne van de visdynastie Kabak, het stille, waar de locals nog komen

Opgericht in 1953 door de gebroeders Kadagan uit Joegoslavië, het oerbeeld van Anatolische huiskeuken uit de stoofpot van het schiereiland, nog steeds in familiehanden

De Egeïsche zaal met open dek van Ilıca Hotel met uitzicht over de thermale baai, de meest zelfverzekerde keuken aan de resortkust

Een binnenhof uit de jaren 1800 in Hacımemiş onder de olijfbomen, de meest romantische eetzaal in een stenen huis van het dorp

De werkende olijfboerderij van Levent en Güler Köstem, veertienduizend bomen, met JOOP-goud bekroonde Memecik, restaurant en drie gastenkamers

De toonbank aan de Uğur Mumcu uit 1974 waar de Çeşme kumru nog wordt geperst zoals de familie hem schreef, tomaat, sucuk, kaşar, zonder gemak

De serieuze specialty-koffiebar van het schiereiland, Guatemala, Colombia, Kenia, Ethiopië bij toerbeurt, een stamgastenkamer in Hacımemiş

De kleine viszaal van Sertan op de kaap Yıldızburnu, tafels aan de waterrand, een scherpe keuken, prijzen die naar Çeşme-maatstaven nog kloppen

Iskele-zaal in Mordoğan met het gezicht naar zee, de visstoonbank van het werkende dorp die de jachtwereld nog niet heeft bereikt

Een ontbijttuin tussen de wijnstokken van Ovacık, eigen huiswijn, eigen jams, eigen menemen

De tuin van Nihal Hanım in het dorp Saip, veertig huisgemaakte jams, in de bergen geplukte kruiden, ontbijt bereid door de vrouwen van het dorp

Een twaalf jaar oude Alaçatı-kahvaltı-instelling die in stilte naar het dorpsplein verhuisde, eieren met kruiden, echte jam, geen theater

De zeefront van de familie Yılmaz in Çiftlikköy sinds 2009, de stilste vistafel van Çeşme met uitzicht naar Sakız

Een boerderijtuin op reservering tussen Alaçatı en Ovacık waar de met sinaasappel gepekelde olijven alleen al de rit waard zijn